Terry Gilliam'ın yönettiği 1995 yapımı '12 Monkeys', bilim kurgu ve gerilim türlerinin sınırlarını zorlayan unutulmaz bir başyapıt. Film, 2035 yılında, insanlığın büyük bölümünü yok eden yapay bir virüsün ardından yeraltına çekilmiş bir toplumu konu alıyor. Bu distopik gelecekten, virüsün kökenini araştırmak için 1990'lara gönderilen mahkum James Cole'un (Bruce Willis) hikayesi, zaman yolculuğu temasını psikolojik bir gerilimle harmanlıyor.

Bruce Willis, Cole rolünde, kırılganlık ve kararlılık arasında gidip gelen karmaşık bir performans sergilerken, Brad Pitt, akıl hastanesindeki çevreci aktivist Jeffrey Goines karakteriyle unutulmaz bir oyunculuk sergiliyor ve En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu dalında Akademi Ödülü'ne aday gösteriliyor. Madeleine Stowe ise psikiyatr Kathryn Railly rolünde, Cole'un gerçekliğine inanma sürecini inandırıcı bir şekilde yansıtıyor.

Gilliam'ın kendine özgü grotesk ve çarpık estetiği, filmin parçalanmış zaman algısını ve gerçeklik sorgulamalarını güçlendiriyor. Senaryo, Christopher Nolan'ın 'Başlangıç' filmine de ilham veren, katmanlı ve döngüsel bir yapı sunuyor. '12 Monkeys', sadece bir virüs araştırması değil, aynı zamanda delilik, hafıza, kader ve insanlığın kendi sonunu hazırlayışı üzerine derin bir meditasyondur. Görsel zenginliği, güçlü oyunculukları ve zekice kurgulanmış hikayesiyle, izleyiciyi son sahnesine kadar ekrana kilitleyen, tekrar tekrar izlenesi bir film deneyimi sunuyor.