Todd Solondz'in yazıp yönettiği 1998 yapımı 'Happiness', geleneksel anlatıların sınırlarını zorlayan, rahatsız edici ama bir o kadar da düşündürücü bir kara komedi-dram filmidir. Film, New Jersey'de yaşayan, birbirleriyle dolaylı veya doğrudan bağlantılı bir grup karakterin hayatlarına odaklanır. Bu karakterler arasında, yalnız bir ev hanımı, pedofili eğilimleri olan bir psikiyatrist, hayal kırıklığına uğramış bir şair ve daha pek çokları yer alır. Her biri, modern yaşamın getirdiği yalnızlık, arzu ve mutluluk arayışı içinde, toplum tarafından genellikle tabu kabul edilen eylemlerin eşiğinde dolaşır.

Oyunculuk performansları filmin bel kemiğini oluşturur. Özellikle Dylan Baker, canlandırdığı Dr. Bill Maplewood karakteriyle izleyiciyi derinden sarsan, unutulmaz ve cesur bir performans sergiler. Jane Adams, Lara Flynn Boyle ve Philip Seymour Hoffman gibi oyuncular da kırılgan, komik ve trajik karakterlerini son derece inandırıcı bir şekilde hayata geçirirler. Solondz'in yönetmenliği, bu rahatsız edici konuları işlerken yargılayıcı olmayan, gözlemci ve neredeyse klinik bir mesafe korur, bu da izleyiciyi karakterlerin eylemleri üzerine daha derin düşünmeye iter.

'Happiness', izlenmesi kolay bir film değildir; konusu itibarıyla seyirciyi zorlar ve rahatsız eder. Ancak, insan doğasının karanlık köşelerini, yalnızlığı, sosyal izolasyonu ve 'mutluluk' kavramının göreceliğini sorgulaması açısından son derece önemli ve cesur bir yapımdır. Amerikan rüyasının ve banliyö hayatının altında yatan çatlakları acımasızca ortaya seren film, kara mizah anlayışıyla dengelenmiş, unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. Eğer geleneksel anlatıların dışına çıkan, provokatif ve zekice yazılmış karakter dramları ilginizi çekiyorsa, 'Happiness' mutlaka izlemeniz gereken bir başyapıttır.